SHIFTINGS

De werken van de Belgische kunstenares Céline Vahsen nemen een zeer eigenzinnige plek in tussen beeld, object en textiel. Hoewel ze geworteld zijn in textieltechnieken en materiële contexten, doen ze denken aan schilderkunst, maar verschillen ze daar fundamenteel van en ontsnappen ze zo aan een conventionele categorisering: Ze fungeren niet als illustraties van een proces, maar als op zichzelf staande visuele werelden die hun betekenis ontlenen aan hun materialiteit en het ontstaansproces. Hier is het doek niet louter een drager, maar een actief onderdeel van de beeldtaal. De draden van haar geweven beelden worden lijnen, de kleuren worden vlakken, de structuur wordt een verschuiving. Kortom: Céline Vahsen creëert beelden die ruimtes van mogelijkheden scheppen, die voortdurend lijken te verschuiven. Deze verschuivingen zijn visuele formaties die onze waarneming bijzonder effectief uitdagen.

De kunstenares heeft de tentoonstelling ‘Shiftings’ speciaal op de tentoonstellingslocatie afgestemd. Naast de banken in de hoofdruimte en een grote wand van houten panelen in de kleinste ruimte van de tentoonstelling zijn het vooral de twee dominante beeldformaten die het tentoonstellingsconcept bepalen en de beleving van de toeschouwer stempelen. Zo biedt de tentoonstelling de bezoekers drie verschillende beeldschalen. Een monumentaal werk, dat met 2,5 meter de menselijke lichaamslengte overstijgt, is speciaal voor de tentoonstelling in het IKOB gemaakt. Dit werk, dat zelfs naar Vahsens maatstaven ronduit monumentaal is, staat in contrast met een nieuwe serie kleinere werken, die een meer intieme beschouwing vereisen. Het grootformaat lijkt op een landschap dat de toeschouwer uitnodigt om in de diepten van het beeld onder te duiken. Het kleinere beeldobject dwingt de toeschouwers daarentegen om dichterbij te komen. Samen creëren de twee werkgroepen een beweging – of een wisseling – tussen onderdompeling en intimiteit en nodigen ze uit tot reflectie over waarneming, herinnering en tijd.

Vahsens werken bewegen zich soeverein tussen verschillende tijdsniveaus. De tijdsdimensie van haar werk is direct voelbaar en in veelzijdige vormen in haar werken verankerd. Zo bewaren de verschillende delen van het doek de werkprocessen. Elke draad, elke naad, elk kleurverloop is een moment van geïnvesteerde tijd dat in het materiaal verankerd blijft. De werken zijn niet alleen het resultaat van een proces, maar ook de documentatie ervan. Ze maken tijd als materiële dimensie tastbaar. In haar vergankelijkheid staat ze in een spanningsverhouding tot de wiskundige realiteit van het weefgetouw, dat de tijd ordent en in volgorde brengt, terwijl de kleur haar in een reactieve en open toestand verandert.

Hoewel ecologische overwegingen het productieproces beïnvloeden, staan de werken niet in de eerste plaats in de context van een milieuactivistisch discours. Het gebruik van duurzame materialen en kleurstoffen wordt veeleer gezien als onderdeel van een vanzelfsprekende materiële logica en als integraal onderdeel van haar artistieke praktijk. Tegelijkertijd behandelt deze praktijk de relatie tussen mens en natuur op een dieper niveau. De vormgeving speelt een centrale rol in de werken van Vahsen. Vahsen werkt met de meest fundamentele weeftechniek – de platbinding. De eenvoudigste verweving van draden, zonder welke een weefsel niet kan bestaan. Even belangrijk zijn de verticale naden die door deze werken lopen en de compositie structureren. De naden zijn meer dan louter formele elementen. In plaats van de fysieke materialiteit van het werk te doen vervagen, benadrukken deze composities die juist. Ze markeren geen breuk, maar een plek van ontmoeting en wording. In tegenstelling tot de lijn in een geschilderd schilderij, die een illusie van diepte creëert, is de naad in haar beelden een fysieke ingreep in de structuur. Ze is zichtbaar, tastbaar.

Céline Vahsen heeft speciaal voor deze tentoonstelling een lijst met literatuuraanbevelingen samengesteld.

Met steun van Flanders State of the Arts en de Fédération Wallonie-Bruxelles.

Over de kunstenares:

Haar werken zijn te zien geweest in talrijke internationale groepstentoonstellingen, onder meer in het 21st Century Museum of Contemporary Art in Kanazawa, Japan, in Marres in Maastricht, Nederland, in het Centrale for Contemporary Art in Brussel, België, en tijdens de New York Textile Month in de VS. Tot haar solotentoonstellingen behoren E.A. Shared Space in Tbilisi, Georgië, de Saarländische Galerie in Berlijn, Duitsland, en Affiliate in de projectruimte van het WIELS in Brussel, België. In 2022 exposeerde ze bovendien in het IKOB Museum of Contemporary Art in Eupen, België, waar ze zowel de publieksprijs als de 3e Feminist Art Prize in de wacht sleepte.